Jakie są techniki neuromobilizacji?
Neuromobilizacja jest terapią manualną, umożliwiającą pracę na tkance nerwowej. Ten rodzaj terapii stosuje się, by poprawić ruchomość nerwu i jego ślizg względem tkanek, które go otaczają. Dzięki temu możliwe jest usprawnienie działania nerwu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zbadanie funkcji nerwu oraz ustalenie, jaka jest przyczyna problemów z przewodnictwem.
W jaki sposób przebiega neuromobilizacja?
Pierwszym etapem w neuromobilizacji jest ułożenie kręgosłupa, głowy, oraz kończyny, w której nastąpił problem w odpowiedniej pozycji. Ułożenie ciała w taki sposób umożliwia rozciągnięcie lub doprowadzenie do ruchu ślizgowego nerwu. Gdy pacjent znajduje się w odpowiedniej pozycji, przechodzi się do wykonywania pulsacyjnych ruchów rozciągających lub ślizgowych. Rozciąganie polega na przemieszczaniu struktur nerwu, z kolei podczas mobilizacji ślizgowej zachodzi ruch aksona względem osłonki nerwu. Przeprowadzenie terapii powinno być na tyle delikatne, by pacjent nie odczuwał bólu. Czas trwania zabiegu dostosowany jest indywidualnie do przypadku. Zwykle przeprowadza się go do momentu zmniejszenia objawów lub przez konkretny czas, np. minutę. Pacjent może odczuwać delikatne mrowienie, uczucie ciepła oraz rozciąganie kończyny.
Jakie są cele przeprowadzania neuromobilizacji?
Neuromobilizację przeprowadza się na nerwach obwodowych kończyn dolnych i górnych. Przykładem jest nerw kulszowy, promieniowy, czy strzałkowy. Z pomocą mobilizacji ślizgowej i rozciągania, można łagodzić problemy z krótkimi nerwami zaopatrującymi mięśnie, a także sploty nerwowe. Kanał kręgowy w kręgosłupie, nerwy czaszkowe, rdzeniowe oraz nerwy, które zaopatrują narządy wewnętrzne, również mogą być poddawane neuromobilizacji.
Dzięki temu zabiegowi pacjenci odczuwają zmniejszenie bólu i poprawę ruchomości stawu. Po dłuższym czasie terapii następuje m.in. lepsze ukrwienie tkanki nerwowej, odblokowanie układu nerwowego i zmniejszenie procesu zapalnego.
Neuromobilizację można wykonywać samodzielnie. Wspomaga to powrót do pełnej sprawności. Terapia powinna zostać rozpoczęta jak najszybciej, zanim dojdzie do nieodwracalnych zmian w obrębie nerwu.
Jakie są przeciwwskazania do neuromobilizacji?
Przed przystąpieniem do terapii neuromobilizacji warto poznać przeciwwskazania do jej stosowania. Nie zaleca się przeprowadzania zabiegu w przypadku ostrego stanu zapalnego nerwu, zakażeń, nowotworów, czy zakrzepicy. Ponadto, osoby z niestabilnym kręgosłupem, po niedawnym urazie lub operacji, również powinny unikać neuromobilizacji. W przypadku wątpliwości co do możliwości przeprowadzenia terapii, warto skonsultować się z lekarzem lub specjalistą. Ten, po przeanalizowaniu historii chorób pacjenta, będzie w stanie udzielić odpowiedzi.
Czy neuromobilizacja może być stosowana u dzieci?
Neuromobilizacja może być również stosowana u dzieci, jednak z pewnymi modyfikacjami. W przypadku małych pacjentów konieczne jest dostosowanie technik i siły nacisku do wieku oraz indywidualnych potrzeb dziecka. Warto pamiętać, że terapia powinna być przeprowadzana przez wykwalifikowanego specjalistę z doświadczeniem w pracy z dziećmi. Neuromobilizacja może przynieść korzyści dzieciom z zaburzeniami neurologicznymi, problemami z ruchomością stawów czy bólami mięśniowo-szkieletowymi.
Jakie są efekty długotrwałej terapii neuromobilizacją?
Długotrwała terapia neuromobilizacją może przynieść wiele korzyści pacjentom. Poza zmniejszeniem bólu i poprawą ruchomości stawów, regularne zabiegi wpływają na lepsze ukrwienie tkanki nerwowej, co przekłada się na szybszą regenerację nerwów. Ponadto, terapia może pomóc w odblokowaniu układu nerwowego, co prowadzi do poprawy ogólnego funkcjonowania organizmu. Warto zaznaczyć, że efekty terapii są zauważalne już po kilku zabiegach, jednak długotrwałe stosowanie neuromobilizacji przyczynia się do trwałej poprawy stanu zdrowia pacjenta.
Zobacz również: Fizjoterapia dziecięca